Zemra të fundoset paksa sa herë që ai ose ajo kthehet me shpinë. Errësira duket më e rëndë, heshtja më e zhurmshme.
A po largohet emocionalisht, apo thjesht po përpiqet të flejë? Një lëvizje e vetme mund të ndezë një stuhi dyshimesh, frike dhe mendimesh të pafundme gjatë natës. Por e vërteta pas një shpinde të kthyer është rrallëherë kaq e thjeshtë dhe pothuajse kurrë nuk është ajo që të thotë mendja kur ankthi merr kontrollin.
Kur dikush që e doni fle i kthyer me shpinë, mund të duket si refuzim, por konteksti ka shumë më tepër rëndësi sesa pozicioni i gjumit.
Për shumë njerëz, kthimi me shpinë është thjesht çështje temperature, rehatie ose një zakoni të krijuar prej vitesh, shumë përpara se të fillonte marrëdhënia.
Trupi kërkon pushim, jo simbolikë. Një partner që vuan nga dhimbjet e qafës, problemet me sinuset ose ndjeshmëria ndaj dritës mund të kthehet pa vetëdije në pozicionin që i shkakton më pak shqetësim, jo në atë që dërgon një “mesazh” emocional.
Megjithatë, nëse ky ndryshim është i papritur, sidomos pas një konflikti apo mosmarrëveshjeje, ai mund të pasqyrojë tension të pashprehur ose një tërheqje emocionale. Në raste të tilla, kureshtja e qetë është shumë më e dobishme sesa pakënaqësia e heshtur.
Në vend që të përpiqeni të interpretoni çdo centimetër distance mes jush, bisedoni me qetësi gjatë ditës: diskutoni se si flini më mirë, çfarë ju bën të ndiheni pranë njëri-tjetrit dhe çfarë ju ka rënduar mendërisht kohët e fundit.
Në fund, afërsia emocionale nuk përcaktohet nga drejtimi ku jeni kthyer gjatë gjumit, por nga fakti nëse ndiheni të sigurt për t’u kthyer drejt njëri-tjetrit kur kjo ka vërtet rëndësi.
