Qyteti është i trònditur pas ndarjes nga jeta, në mòshën vetëm 24-vjèçáre, të Giùlia Stefës. Katër vite më parë, ajo u përfshi në një áksídent me ski në pistat e Abetones dhe, që nga ai moment, nisi të kishte pròblème shèndètësore, nga të cilat nuk u ríkuperua më plòtësisht.
Natën mes të díelës dhe të hënës, më 5 tetor, në banesën e sáj në lagjèn Terminetto, ku jètonte me partnerin Leonardo Zaia, Giùlia kishte fílluar të kishte vèshtírësi në frymëmárrje dhe më pas pèsoi një gjèndje të rènduar shèndètësore. Partneri i sáj ndërkohë kishte njòftuar shërbimet e emergjèncës, të cilat mbèrritën në vendngjárje.
Aksidenti me ski
“E reanimuan në shtëpi dhe më pas e transportuan në urgjèncën e spítálit Noa në Massa”, trègòn motra e sáj, Aurora. “Por ajo nuk ia dòli. Jemi të shkátërrùar, sepse sígùrisht që nuk mùnd ta imágjínonim një përfùndim të tillë. Edhe pse gjèndja e sáj shèndètësore kishte ùlje-ngritje, që nga momenti kur, gjatë skijimit, u përplas me një shtyllë dhe pèsoi disa tráuma, aq sa u transportua me kod të kuq në spítálin Cisanello të Pizès. Që nga ajo ditë, gjërat për të ndrýshuan.”
Giùlia kishte një pasion të madh për skijimin. “Shkonte me shoqet. Sigurisht, pas áksídentit që i ndòdhi, iu desh të hiqte dorë dhe ndërprèu edhe pùnën në kompaninë familjare të bojërave. Por askush nga ne nuk do ta kishte imágjínuar kurrë një gjë të tillë”, thotë motra e sáj.
Giùlia ishte një vajzè 24-vjèçáre plòt jetë, me gjíthë jetën përpárá, por u gjènd në një situatë ku gjíthçka ndrýshoi. Megjíthatë, ajo u përpoq të vazhdonte përpárá, e mbështètur nga partneri dhe familjarët, të cilët i qëndruan gjíthmonë pranë dhe që në këtë moment dhímbjeje pyesín veten se si mùnd të kishte ndòdhùr një trágjedi e tillë.
Aurora është motra e madhe e Giùlia-s. Të dyja ishin shumë të lídhùra me njëra-tjetrën. Ato kishin lindur në Pietrasanta, ndërsa prindërit e tyre, Diana Kadushja dhe Kostandin Stefa, janë me origjínë nga Durrësi, në Shqípëri.
Kujtimi i motrës
Motra Aurora ka dashur të përshkruajë Giùlia-n me një rrëfim tejet prèkës. “Ishe motra ime e vogël, përkëdhelja e shtëpisë, ajo e surprizave, e aftë të mendoje gjíthmonë për të tjerët párá vetes. Për njerëzít që doje jepje gjíthçka, gjíthmonë më të mirën, edhe kur brènda vetes po luftoje beteja që ndoshta askush nuk árrínte t’i shihte vërtet.
Për mua nuk ishe vetëm një motër. Ishe báshkëpùnëtorja ime, personi me të cilin u rrita, një pjesë e jetës sime dhe e gjíthçkaje që jam. Kishim ende kaq shumë gjëra për të jetuar së báshkù.
Ti mezí prisje të bèheshe teze dhe të organizoje dasmën time, të kùjdèseshe për çdo detaj dhe ta bëje atë festë edhe më të veçántë. Unë i imágjínoja ato momente me ty pranë, të lumtur dhe të përfshirë siç dije të ishe vetëm ti.
Më dhèmb të mendoj për gjíthçka që nuk do të mùnd ta jetojmë më së báshkù, por do të mbáj me vete çdo kujtim, çdo të qeshur, çdo gjest dashùrie që më ke lënë. Do të më mungosh çdo ditë të jetës sime. Të dua, motra ime e vogël. Përgjíthmonë ne të dyja.”
Lamtumira e fùndít
Trupi i Giùlia-s ndòdhèt áktualisht në Shtëpinë Funerale të Versilias “La Piramide”, pranë urgjèncës së spítálit Versilia. Prej aty, nesër në mëngjes, më 7 tetor, në orën 09:30, do të transportohèt drejt kishës Santa Rita në Campo d’Aviazíone, ku në orën 10:00 do të mbáhèt mesha e várrímit. Pas ceremonisë, arkívòli do të dërgohèt në várrezat e Viareggios, ku do të bèhèt várrími.