Në një rrëfim të ndjerë dhe personal gjatë një interviste në emisionin “Rudina” në Tv Klan, botuesja e njohur Vasilika Tafa, themeluese e shtëpisë botuese “Ombra GVG”, ndau një episod të pazakontë nga adoleshenca e saj – një moment i guximit të rrallë letrar që lidhet me një prej emrave më të mëdhenj të letërsisë shqipe: Dritëro Agollin.
Që në moshë të re, Vasilika tregoi një ndjenjë të thellë kritike dhe pasion për letërsinë. Teksa studionte në gjimnaz, ajo kishte publikuar në revistën elitare të kohës, “Nëntori”, një kritikë për poemën “Udhëtoj i menduar” të Dritëro Agollit – një akt që në atë kohë jo vetëm përbënte kurajë intelektuale, por edhe sfidonte heshtjen dhe frikën ndaj autoriteteve letrare të kohës.
“Revista Nëntori ishte shumë prestigjioze në atë periudhë dhe unë kisha një etje të madhe për të pasur libra në bibliotekë. Kjo më nxiti që jo vetëm t’i lexoja, por edhe të shkruaja për ta”, tregoi Tafa. “Kritika ime për veprën Udhëtoj i menduar më bëri të njohur në gjimnaz. U përhap si flakë: ‘Kush është kjo vajzë që ka guxuar të kritikojë Dritëro Agollin?!’”
Por ajo që pasoi ishte edhe më befasuese. Në vend të një reagimi të ashpër, apo heshtjeje arrogante, Tafa mori një letër personale nga vetë Dritëro Agolli – një përgjigje e mbushur me dashamirësi, inteligjencë dhe humor të hollë. Në fund të letrës, ai i shkruante:
“Ju, Vasilika, mund të mos bëheni kurrë poete, por do të mbeteni një minatore e librit.”
Kjo fjali, që përmban një pranim të sinqertë, një profeci dhe një bekim, mbeti për Vasilikën si një udhërrëfyes i heshtur, që do ta çonte drejt përkushtimit të saj jetësor: botimit dhe mbrojtjes së librit në Shqipëri.
“Sot, shumë vite më vonë, mund të them me bindje se jam bërë ajo që më parashikoi Agolli: një minatore e librit. Nuk jam ndalur kurrë së punuari për librin, për përkthimet, për autorët dhe për lexuesit. Kam jetuar me librin dhe për librin,” u shpreh Tafa me emocion.
Ky rrëfim prek jo vetëm dimensionin njerëzor të dy figurave – një vajzë e re e apasionuar pas letrave dhe një autor i madh me zemër të madhe – por edhe thelbin e vërtetë të dialogut letrar: respekti, guximi dhe dashuria për fjalën e shkruar.
Në një kohë kur kritika është shpesh e heshtur dhe leximi në rënie, historia e Vasilika Tafës mbetet një frymëzim për të gjithë ata që besojnë se libri është ende një udhë për liri dhe zhvillim.