Tiranë, 01 Nëntor 2025 – Në ceremoninë e homazheve shtetërore për Fatos Nanon, ish-Kryeministër dhe lider historik i Partisë Socialiste, Kryeministri aktual, Edi Rama, mbajti një fjalim të thellë, emocional, por edhe të ngarkuar me ironi të hidhur politike. Rama e kujtoi Nanon si mik dhe udhëheqës, duke vënë në pah dyfytyrësinë e atyre që e sulmuan dhe e burgosën, por tani po shprehin admirim.
😢 Një Ftesë Imazhinare Për Darkë
Rama e filloi fjalën me një kërkesë të imagjinuar, duke shprehur dëshirën e tij për të pasur një darkë të fundit me Nanon, për të reflektuar mbi të gjitha homazhet dhe admirimin që ai po merr pas vdekjes:
“I thonë një fjale, vdis pa të dua. Sa do doja i dashur Fatos të uleshim sonte në një nga ato darkat tona të rralla të viteve të fundit plot me shijeni e ajrit të pastruar mes nesh dhe ti kalonim deri vonë në atë revistën tonë të ngjarjeve tërë ça u tha e ça shkrua për ty qysh se doli lajmoi se këtë herë ti ike përgjithmonë.”
🔨 Ironia E Goditjes Dhe Admirimit
Pjesa kryesore e fjalimit ishte një akuzë e drejtpërdrejtë, ndonëse e koduar, ndaj kundërshtarëve politikë të Nanos, të cilët, sipas Ramës, kanë dëshmuar hipokrizi me deklaratat e tyre pas vdekjes:
“Sa të paskan dashur e admiruar, edhe ata që s’të lanë shkop ndër rrota pa të vënë dhe gurë kurrë pa të hedhur, mezi paskan pritur të të tregojnë dashurinë sapo të merrnin vesh që nuk do t’i hapësh më sytë.”
Kulmi i fjalës ishte referenca e tij për veprimet më të rënda politike dhe gjyqësore kundër Nanos:
“Dhe ata që të kallën në burg duke të akuzuar si vjedhës dhe erdhën të vrasin në zyrë duke të mallkuar si vrasës e që të lëshuan mbi fytyrë për vite me radhe tërë të zezat e gjuhës shqipe, veç ta shihje se si ta kanë qëndisur aq bukur fjalët e admiratës së tyre. Plasja më vjen që s’jemi dot sonte për një darkë që s’do të kishte paguar.”
Me këtë fjalë të fuqishme dhe provokuese, Edi Rama jo vetëm nderoi Nanon, por shfrytëzoi rastin për të nxjerrë në pah dramën politike që ka shoqëruar jetën e ish-liderit socialist, duke nënkuptuar se lavdërimet e sotme të disa prej kritikëve të tij më të mëdhenj janë të vonuara dhe thellësisht hipokrite.