Një mëngjes i zakonshëm pranvere në Tiranë u trondit nga një lajm që, në fillim, dukej si një tragjedi personale: 23-vjeçarja Evgjeni Baxho u gjet e pajetë në banesën e saj me qira në rrugën “Teodor Muzaka” në zonën e Ali Demit. Mediat njoftuan me nxitim se shkaku i vdekjes ishte një infeksion në dëmballë. Por ndërsa orët kalonin dhe dokumentet e para hetimore nisën të qarkullonin në heshtje, ngjarja mori trajtën e diçkaje shumë më të errët dhe të pashpjegueshme.
Gjurmët Enigmatike në Trupin e Viktimës
Trupi i Evgjenisë, i ftohtë mbi krevatin e një dhome modeste, nuk ishte thjesht pa jetë – ishte i shënuar. Nga kërthiza deri në ezofag shtrihej një vijë e trashë, me ngjyrë të kuqe, si e vizatuar me ngulm. Në shpinë, tre simbole të tjera, me të njëjtën ngjyrë, të gdhendura jo me thikë, por të dukshme si gjurmë të lëna me substancë që ngjante me gjakun – ose diçka shumë të ngjashme. Sipas dokumenteve të Policisë Gjyqësore, këto nuk ishin tatuazhe apo lojëra rinore; ato përbënin një ritual.
Gazetarja Anila Hoxha, e vetmja që arriti të siguronte dokumentin hetimor, raportoi se në vendin e ngjarjes u gjetën fletë të mbushura me figura dhe shkrime të panjohura, disa me ngjyrë të kuqe, disa jeshile, të cilat nuk i përkisnin asnjë gjuhe të njohur. U gjet gjithashtu një tampon i lagur me ngjyrë të kuqe, një ditar i copëtuar dhe një fletë e shkruar me dorë ku lexohej fjalia enigmatike: “Vet nga fjala virtualizëm… DISK DEFRAGMENT”.
Vizitorët e Mistershëm të Natës dhe Dyshimet për Sekt
Një dëshmitar anonim pretendon se disa ditë para vdekjes së Evgjenisë, kishte parë dy djem dhe një vajzë të veshur me rroba të zeza, me kapuç të madh, duke hyrë në pallat natën vonë. Ata qëndruan vetëm disa minuta. “Nuk folën me askënd. Sytë i kishin të ulur. Sikur nuk donin të shiheshin,” – tha ai.
Kjo dëshmi çoi hetuesit në një tjetër pistë: Evgjenia kishte qenë pjesë e një grupi, ndoshta një sekt i vogël por shumë i strukturuar, që përdorte izolimin emocional, literaturën ezoterike dhe “ndriçimin” si mekanizma për kontrollin e mendjes. Për ata që “zgjidheshin” e më pas largoheshin, kishte një fund të heshtur.
Një Dosje e Mbyllur në Heshtje, Pa Fajtorë
Edhe pas pesë vitesh nga ajo ditë e errët, nuk është arrestuar askush. Dosja u mbyll në heshtje. Zyrtarisht, vdekja e saj është klasifikuar si “komplikacion shëndetësor”. Asnjë analizë për substanca të panjohura, asnjë përpjekje për të deshifruar simbolet. Asnjë gjurmë të “vizitorëve të natës”. Asnjë emër. Asnjë fajtor.
Por për ata që i panë vizatimet e kuqe me sytë e tyre, për mjekun ligjor që nuk guxon të flasë publikisht, për profilistin që hodhi alarmin në media, dhe për ata që e njihnin Evgjeninë nga afër – një gjë është e qartë: Evgjenia nuk vdiq – ajo u përdor. U sakrifikua në heshtje, nën një ritual që nuk e kuptoi plotësisht. Dhe më e frikshmja nga të gjitha: Ata që e bënë, mund të jenë ende aty jashtë. Të lirë. Duke kërkuar “të ardhmen e radhës.”