Rreth orës 10:00 të paradites, qetësia e lëndinave alpine u këput nga një bubullimë therëse dhe një rrufe fatale, e cila zbriti nga qielli me fuqinë shkatërrimtare të një mine të telekomanduar. Viktima, L. Ç., 47 vjeç, ndodhej aty ku kalonte çdo ditë të jetës së tij – duke ruajtur bagëtitë në mal – pa e ditur se çasti i radhës do të ishte i fundit.
Goditja ishte aq e fuqishme sa trupi i tij u rrëzua menjëherë në tokë, ndërsa përreth, rreth 20 krerë bagëti të imëta ranë të ngordhura në një rreth të heshtur, dëshmi e dhunës së verbër të rrufesë. Banorët e zonës tregojnë se zhurma e goditjes ishte aq e fortë sa u ngatërrua me një shpërthim tritoli – një krismë që i ngriti të gjithë në këmbë.
Në pak minuta, vendi i kullotës u kthye në një skenë tragjedie: një trup i pajetë, një tufë e shfarosur, bar i djegur në njolla të zeza nga energjia elektrike e qiellit dhe një heshtje e rëndë që zuri vend pasi gjithçka kishte marrë fund.
Menjëherë në vendngjarje mbërritën shërbimet e policisë dhe grupi hetimor, të cilët nisën procedurat për dokumentimin e plotë të rrethanave. Në terren u panë edhe specialistë të emergjencave civile, të cilët paralajmëruan se kushtet atmosferike në zonë mbeten të rrezikshme për banorët dhe blegtorët.
Fshati Velçan, i mësuar me furtuna e dimra të ashpër, këtë herë përjetoi një tragjedi që do të mbetet gjatë në kujtesën e tij. Një rrufe – e vetme, por me forcën dhe pasojat e një shpërthimi lufte – mori një jetë dhe zhduku një burim jetese, duke lënë pas pikëllim dhe një pyetje që nuk merr përgjigje: si mundet një çast të shkatërrojë gjithçka?