Një histori tronditëse, e ngjashme me një skenar filmi, ka dalë në dritë nga Tirana, ku një 24-vjeçare me emrin Anisa Kodra ka zbuluar rastësisht se jeta e saj ka qenë e ndërtuar mbi një sekret të madh: ajo është e birësuar.
Ngjarja ka ndodhur pak muaj më parë, kur Anisa ndodhej në shtëpinë e babait të saj, Zamir Kodra, me të cilin nuk jetonte më pas ndarjes së prindërve. Teksa kërkonte një faturë të vjetër në një komodinë, ajo gjeti një çelës të vogël të fshehur pas pasqyrës. Ai çelës i hapi një sirtar që askush nuk e kishte hapur kurrë më parë në sy të saj.
Mes dokumenteve të pluhurosura, fotografive të vjetra dhe një varëse të ndryshkur, ajo gjeti certifikatën e lindjes së saj. Emri i saj ishte aty, por emrat e prindërve nuk përputheshin me asgjë që kishte njohur gjatë jetës. Në vend të emrit të nënës së saj, Valbona Kodra, ishte shënuar një tjetër: Jolanda Mezzini, një grua e re me mbiemër të huaj. Babai biologjik nuk figurohej fare.
“U ndjeva si në një makth. Dola nga shtëpia dhe eca për dy kilometra pa ndjerë as trupin. Kur mbërrita te mamaja, i hodha dokumentet në tavolinë dhe i thashë vetëm dy fjalë: ‘Kush jam unë?’”, rrëfen Anisa për një të afërm që ndihmoi në përballjen me të vërtetën.
Fillimisht, Valbona heshti. Pastaj shpërtheu në lot dhe i rrëfeu gjithë historinë: ajo dhe Zamiri nuk kishin mundur të kishin fëmijë, pavarësisht përpjekjeve. Deri sa, një vajzë e re 19-vjeçare, e ardhur nga Italia për pushime, kishte sjellë në jetë një fëmijë që nuk mund ta mbante dot. Jolanda Mezzini kishte kërkuar që gjithçka të bëhej në heshtje dhe pa procedura zyrtare të birësimit publik.
“E mora në krahë sapo lindi. E quajtëm Anisa. Dhe çdo ditë të jetës sonë e jetuam për të. Po, e rritëm mbi një të pavërtetë, por dashuria jonë për të ishte më e madhe se çdo letër”, tregoi Valbona mes lotësh.
Pas zbulimit tronditës, Anisa nisi të kërkojë për nënën e saj biologjike. Pas kërkimeve në rrjetet sociale, ajo e gjeti Jolandën në Itali. I shkruajti një mesazh të shkurtër, dhe pas disa orësh mori përgjigje:
“Më fal që të lash, por e bëra për të të dhënë një jetë më të mirë. Nuk kam kaluar asnjë ditë pa menduar për ty.”
Sot, Anisa nuk e di ende nëse do ta takojë ndonjëherë Jolandën, por mes dy identiteteve të saj ajo ka gjetur një ekuilibër:
“Nuk jam thjesht vajza e Valbonës apo e Jolandës. Jam vajza e dy grave – njëra më dha jetë… tjetra më dha dashuri.”
Një histori e rrallë, që vë në qendër të vërtetën, sakrificën dhe dimensionin e thellë të prindërimit, përtej lidhjes biologjike.