Rrëfimi i Danelës në reality-show-n “Ferma VIP 2” në Vizion Plus ka lënë pa fjalë shumë prej ndjekësve të programit, duke ndezur rrjetet sociale me debat, emocione dhe spekulime. Në një bisedë të ndjerë gjatë qëndrimit të saj në fermë, Danela tregoi një episod të pazakontë dhe thuajse mistik nga jeta e saj personale: ekzistencën e një vëllai të vogël, të quajtur nga ajo “Dragua”, i cili, sipas saj, largohej gjatë netëve me shi nga shtëpia dhe shfaqte sjellje e fuqi përtej normales.
Publiku u përçua në dy kampe – nga njëra anë mbështetës të emocionuar që i besuan çdo fjalë, dhe nga ana tjetër skeptikë të zjarrtë që e cilësuan historinë si trillim, madje nuk munguan as akuzat e rënda ndaj Danelës, duke e quajtur atë “mashtruese” dhe “krijuese historish për vëmendje”.
Por sot, ish-fermerja ka vendosur të flasë sërish dhe më fort. E ftuar në emisionin “Living Room” të moderuar nga Brunilda Lahe në Vizion Plus, ajo solli me vete prova të cilat, sipas saj, heqin çdo dyshim mbi vërtetësinë e historisë.
Me emocion në zë dhe duart që dridheshin lehtë, Danela prezantoi për publikun një foto të vëllait të saj të vogël, të shkrepur në vitin 1996. “Po ta shohësh me kujdes, ka një fytyrë prej ëngjëlli, por sytë e tij tregojnë një pjekuri dhe një botë që nuk i përket një fëmije të zakonshëm,” – tha ajo. Më tej, Danela tregoi se që në moshë të mitur, sjellja e tij ishte e pazakontë dhe shpeshherë krahasohej me atë të një burri të rritur, si në mënyrën si komunikonte, ashtu edhe në mënyrën si sillej me të tjerët.
“Fëmijët ‘Dragua’, siç i quante babai im, ishin më të rritur se moshatarët e tyre. Jo vetëm fizikisht, por edhe në mendje. Babai thoshte gjithmonë se djalin e priste e e përcillte si të ishte burrë i madh,” – shtoi ajo, duke shtuar një notë mistike mbi gjithçka.
Tani, me foto në dorë dhe përjetime të sinqerta, Danela duket e vendosur të mos lejojë që historia e saj të hidhet poshtë si trillim. Për shumëkënd, ajo mbetet një tregim i jashtëzakonshëm me nuanca enigmatike, që ngjall pyetje mbi kufijtë mes reales dhe të mbinatyrshmes.
A është kjo thjesht një histori personale e ngarkuar me ndjenja dhe metafora, apo një fragment nga një realitet që pak prej nesh e kuptojnë? Publiku do të vendosë vetë, por një gjë është e sigurt: historia e “Draguas” nuk do të harrohet lehtë.