Grupi i xhirimit i emisionit “Piranjat” është përballur me dhunë, ofendime e kërcënime nga shtetasi Dorisen Çepaj, konkretisht pronari i mobilierisë “Serena Furniture” në fshatin Hoshtimë në Panaja të Vlorës. Gazetari Freard Rista dhe grupi i xhirimit ishin aty për të pyetur pronarin e biznesit lidhur me një pretendim të qytetares Sabihe Likaj.
“Shikoj që po hidhte dhera pa më pyetur mua. E kam takuar përsëri dhe më thotë “unë tokën e kam blerë, ty nuk të njoh fare.” Po mbushte tokën ku unë jam bashkëpronare. Makinat e rënda vazhdonin të punonin. I thashë do shkoj në polici, “të shkosh ku të duash, Policia nuk ka çfarë më bën”, tregon ajo për Piranjat.
Problemi në thelb qendron tek ndarja e tokës për të cilën zonja Sabihe ka konfliktin. Doriseni ka blerë pjesët e tokës që i takojnë disa familjarëve të znj.Likaj, por kur toka nuk është ndarë, jemi në kushtet që ajo ngastër ku Doriseni punon dhe hedh mbeturina, mund të jetë e Sabihes. Grupi i xhirimit i kërkoi Dorisenit të flisnin për të mësuar më shumë për konfliktin dhe se si mund të zgjidhej, por ai i priti me këmbët e para. Doriseni theu kamerën e operatorit, mikrofonin e gazetarit, i përplasi disa herë në tokë duke i shndërruar jashtë funksionit.
Si të mos mjaftohej me kaq, në mënyrë të mirëmenduar ai vodhi kartën e memories së kamerës për të zhdukur të gjitha provat. Mirëpo “Piranjat” ishin të pajisur me kamera të fshehta për të dokumentuar gjithçka ndodhi. Pass konfliktit u njoftua Policia dhe shkuam në komisariatin e Policisë Vlorë për të bërë kallëzim. Para oficeres së Policisë Gjyqësore, u tregua me detaje për dhunën e ushtruar, ofendimet, dëmtimin e mjeteve të punës dhe vjedhjen e kartës së memories nga shtetasi Dorisen Çepaj. Ndërkohë në Polici pas nesh, u paraqit edhe Doriseni.
Në kallëzimin e tij ai pretendoi përpara OPGJ-së, se atë ditë Piranjat kërkonin të futeshin në ambientet e firmës me forcë dhe prandaj kishte shkuar ai vetë dhe i kishte nxjerrë. Por pamjet e hyrjes janë mëse normale në ambientet e firmës së zotërisë dhe ajo që bëjnë grupi i xhirimit është thjesht qendrimi në hollin e godinës, derisa vetë Doriseni u paraqit. Në deklaratën e tij ai ka mohuar faktin se ka thyer mjetet e punës apo të ketë ushtruar dhunë. Dhe këtë deklaratë e ka bërë i bindur se nuk do mund të faktohej e kundërta, për dy arsye.
Duke thyer kamerën dhe duke vjedhur kartën e memories, ka menduar se nuk do kishte materiale për të dokumentuar ngjarjen. Në raport shërbimin e përpiluar për llogari të Prokurorisë, citohet se është bërë këqyrja e momentit të hyrjes së Piranjave në godinë dhe të ashtuquajturës përleshje që kanë patur me Dorisenin, sigurisht nga kamerat e instaluara në hyrje të objektit.
Por si ka mundësi që Policia vuri re atë çka e quan përleshje dhe nuk vuri re faktin se Doriseni u largua me kamerën e operatorit në dorë? Si ka mundësi që policia nuk vuri re thyerjen e mjeteve të punës, kur të dyja këto episode ndodhën në të njejtin ambient?
Ndoshta përballë kemi “kunatin e shokut Xhemal“, për sa kohë deklaratat e grupit të xhirimit, apo pamjet filmike, nuk i mjaftuan prokurorit Olsi Vasiu për të nisur procedimin penal, me pretendimin se veprimet dhe mosveprimet e shtetasit Dorisen Çepaj nuk formojnë elementët e veprës penale të “kanosje”, “plagosje e lehtë me dashje” dhe “shkatërrimit të pronës”.
Lidhur me veprën penale “kanosje“, përpara oficeres së Policisë Gjyqësore gazetari Freard Rista ka deklaruar se shtetasi Dorisen Çepaj e ka kërcënuar me vdekje duke bërë me shenjë rreth kokës së tij, simbolin e varjes me litar, por diçka e tillë do të vërtetohej nëse do të gjendej serveri i zhdukur me qëllim i kamerave të godinës së Dorisenit.
Sa i takon shkatërrimit të pronës, prokurori Olsi Vasiu kërkon të provohet ekzistenca e pasojave materiale. Pamjet e thyerjes së mjeteve të punës janë administruar në policinë gjyqësore, por mesa duket nuk i kanë mjaftuar prokurorit Vasiu. Ky i fundit i referohet vendimit unifikues të Kolegjeve të Bashkuara të Gjykatës së Lartë nr 5 datë 11 nëntor 2003, sipas të cilit dëmtimi duhet të arrijë vlerën 1 milionë lekë të reja që të quhet dëmtim “jo i lehtë”. Dhe duke qenë se kamera dhe mikrofoni nuk e kapkan këtë vlerë, nuk quhet “shkatërrim prone“.
Megjithatë, pas vendimit për “mosfillimin e procedimit penal”, brenda afatit të caktuar me ligj ne bëmë një ankimim ku parashtruam fakte kundër, lidhur me konkluzionet e prokuror Olsi Vasiut, i cili ka konstatuar se nuk ka elementë të “shkatërrimit të pronës“.
Së pari, Prokuroria nuk ka kryer hetime të plota rreth vlerës së saktë ekonomike të dëmit të shkaktuar siç është thyerja e kamerës dhe mikrofonit. Së dyti, Prokuroria ka bërë një vlerësim të gabuar të kategorisë qoftë kjo “pasojë jo e lehtë“ apo “pasojë e rëndë“, pasi është mbështetur vetëm tek kriteri ekonomik i këtij vlerësimi. Është e vërtetë se Kolegjet e Bashkuara të Gjykatës së Lartë kanë përcaktuar si kriter vlerën 1 milionë lekë të reja, por ato theksojnë qartë se për cilësimin e një dëmi si “pasojë e rëndë“, përveç kriterit ekonomik vlejnë edhe kritere të karakterit jo ekonomik, të cilat shpesh mund të marrin rëndësi më të madhe se sa kriteri ekonomik.
Për shembull vjedhja e një pjese të linjës teknologjike të një fabrike apo të një aparature mjekësore, pavarësisht nga vlera e tyre e shprehur në të holla, shkakton ndërprerje të procesit teknologjik, lë pa punë një numër të konsiderueshëm punonjësish, lë pacientët pa mjekimin e domosdoshëm jetik.
Bazuar në dokumentet e depozituara, dëmi i shkaktuar nga Doriseni duhej cilësuar si dëm “jo i lehtë“, pavarësisiht se dëmi ekonomik mund të rezultojë relativisht i vogël. Kjo pasi në rastin konkret, përmes dëmtimit të kamerës dhe vjedhjes së kartës, në thelb është dëmtuar interesi publik për informim, dhe e gjitha e shkaktuar me dashje të plotë nga Doriseni. Lind pyetja, ku e gjen vallë gjithë këtë forcë Doriseni i tmerrshëm i Vlorës?/ Piranja