Në foton e publikuar, shfaqen dy të rinjtë që humbën tragjikisht jetën ditën e diel, më 1 qershor, në një aksident rrugor teksa udhëtonin me motor në zonën e njohur si “Pusi i Mezinit”. Ngjarja e rëndë ka tronditur jo vetëm familjet e tyre, por edhe të gjithë komunitetin që i njihte si djem të sjellshëm, të përkushtuar dhe të respektuar.
Të rinjtë ishin duke u kthyer nga puna në një servis makinash, ku jo vetëm punonin, por edhe kryenin praktikën profesionale si pjesë e shkollimit të tyre. Në vendin ku ndodhi aksidenti, miqtë, shokët e klasës dhe të punës kanë vendosur qirinj, buqeta me lule dhe një çelës të madh servisi – si një simbol prekës përkujtimi për jetët e tyre të ndërprera në mes të rrugës.
Njëri prej viktimave, vetëm 19 vjeç, ishte në vitin e katërt të shkollës profesionale dhe pritej të diplomonte këtë vit. Përveç shkollës, ai punonte çdo ditë për të ndihmuar familjen, veçanërisht nënën me të cilën jetonte i vetëm pas ndarjes nga jeta të babait të tij. Ishte një djalë i qetë, i edukuar dhe i palodhur në çdo gjë që bënte.
Edhe shoku i tij, bashkudhëtar në motor, kishte një profil të ngjashëm – i përkushtuar në mësime, i lidhur fort me familjen dhe i dashur nga të gjithë në lagje. Ata ishin të pandarë në çdo aspekt të jetës: jetonin afër, shkonin në të njëjtën shkollë dhe punonin në të njëjtin vend.
Fqinjët dhe të afërmit që u mblodhën pranë vendit të ngjarjes e përshkruajnë humbjen si një tragjedi të madhe që ka lënë boshllëk në zemrat e të gjithëve. “I njihja të dy – ishin djem shembullorë, të dashur me të gjithë dhe shumë punëtorë. Njëri jetonte vetëm me nënën dhe punonte çdo ditë për ta ndihmuar. Nuk është e drejtë kjo që ndodhi…”, tha një nga fqinjët i prekur thellë nga lajmi.
Shkolla ku studionin ka bërë homazhe për nder të tyre, ndërsa mësuesit dhe shokët e klasës janë ende në shok nga lajmi që dy nga djemtë më të mirë të klasës nuk do të kthehen më.
Kjo ngjarje tragjike është një kujtesë e dhimbshme për rreziqet e përditshme të jetës, por edhe për brishtësinë e ëndrrave të rinisë që në një çast mund të ndërpriten përgjithmonë. Ajo që mbetet pas janë kujtimet, lotët dhe një çelës i thjeshtë – simbol i punës dhe përpjekjes së përditshme të dy djemve që nuk arritën të jetonin më gjatë.