Pjesë të qeverisjes dhe mediave pranë saj po mundohen të përcjellin një mesazh të ri për opinionin publik shqiptar: mandati i katërt i Edi Ramës nuk është për Partinë Socialiste (PS), por për “Europën”. Kjo tezë, e cila duket qartësisht një strategji e mirëmenduar e PR, synon të krijojë iluzionin e një qeverisjeje të hapur dhe gjithëpërfshirëse, të përbërë nga teknokratë dhe figura të pavarura, madje edhe elementë nga opozita.
Strategjia e konsolidimit të pushtetit personal
Ky diskurs i ri, megjithatë, shihet si një mbulesë për një proces më të thellë dhe të vazhdueshëm: konsolidimi i pushtetit personal të Ramës. Që prej ardhjes së tij në pushtet në vitin 2013, ai ka ndjekur një strategji të qëndrueshme për të çmontuar hierarkinë e PS-së, duke larguar ose denigruar figura kyçe të partisë.
Kjo ka filluar që me gardën e vjetër, si Fatos Nano, Pandeli Majko dhe Ilir Meta, të cilët u larguan gradualisht nga skena politike. Por procesi ka vazhduar edhe me ministrat e shquar të mandateve të para, të cilët u kthyen në “kurbane” politike.
“Kurbanët” politikë të Ramës
Pamfleti analizoi në detaje disa nga figurat më të spikatura të PS-së që kanë rënë viktimë e këtij konsolidimi:
- Saimir Tahiri: Ish-ministri i Brendshëm dhe një figurë popullore, i cili u bë objekt i sulmeve dhe u hodh si “mish i kuq” para “tigrave” politikë, siç e përshkruan artikulli, duke u përdorur për të shmangur vëmendjen nga çështjet e tjera.
- Ditmir Bushati: Ish-ministri i Jashtëm, i cili kishte krijuar një reputacion të fortë ndërkombëtar. Suksesi i tij shihet si arsyeja e largimit të tij gradual nga të gjitha funksionet.
- Damian Gjiknuri: Një figurë udhëheqëse dhe superministër në mandatin e parë, i cili ka arritur të mbetet deputet falë karizmës së tij, por që ka zgjedhur të qëndrojë në hije për të shmangur vëmendjen e Ramës.
- Taulant Balla: Pasardhësi i Gjiknurit, i cili tani është ministër pa portofol dhe i frikësuar nga “shushurimat” e Ramës, që përmes veglave të tij i përmend vazhdimisht SPAK-un.
- Erion Veliaj: Kryebashkiaku i Tiranës, i cili po përballet me metoda të ashpra nga “Zeusi me syze të kuqe”, siç e cilëson autori, me synimin për ta “thyer dhe shkatërruar”.
Të vjetrit dhe të rinjtë në PS
Teksti thekson se edhe socialistët e vjetër që Rama i ka kthyer për një periudhë, si Musa Ulqini dhe Lavdrim Krashi, janë larguar sërish. Arsyeja, sipas shkrimit, është se ndershmëria dhe integriteti i tyre konsiderohet “i padobishëm” për strategjinë e Ramës, e cila mbështetet te lojaliteti i verbër.
E gjithë kjo strategji duket se synon të forcojë një qeverisje të bazuar vetëm te vendimet e Ramës, duke shmangur çdo ndikim nga brenda partisë. Ky koncept, i reklamuar si një hapje drejt teknokratëve dhe Europës, është në fakt një konsolidim i plotë i pushtetit personal, duke i lënë socialistët vetëm me “frikën e kthimit të Sali Berishës” si justifikim për lojalitetin e tyre.