Bota e kinemasë është në zi pas ndarjes nga jeta të James Foley, një prej regjisorëve më të njohur dhe të respektuar të dekadave të fundit. Foley u shua në moshën 71-vjeçare në banesën e tij në Los Angeles, pas një beteje disa vjeçare me kancerin në tru, siç konfirmohet nga përfaqësuesi i tij për mediat ndërkombëtare.
Regjisori i filmave “Glengarry Glen Ross”, “At Close Range”, “Fear” dhe shumë projekteve të tjera të suksesshme, la një gjurmë të pashlyeshme në Hollivud, duke ndërtuar një filmografi që kombinoi tensionin psikologjik me estetikën vizuale të film noir.
James Foley hyri në botën e filmit me dramën muzikore romantike “Reckless” në vitin 1984, me aktorët Daryl Hannah dhe Aidan Quinn, por shpejt u bë i njohur për aftësinë e tij për të portretizuar personazhe të errët, konflikte të brendshme dhe tensione sociale.
Filmi “At Close Range” (1986), me Sean Penn dhe Christopher Walken, e konsolidoi si një zë të veçantë në regji. Filmi shoqërohej nga kolona zanore e këngës “Live to Tell” nga Madonna, e cila ishte në atë kohë e martuar me Penn – dhe bashkëpunimi i saj me Foley vijoi për vite me radhë, përfshirë videoklipe të suksesshme dhe filmin “Who’s That Girl”.
Por ishte “Glengarry Glen Ross” (1992) – adaptimi i dramës së David Mamet – që u kthye në një kulm të karrierës së tij. Ky film u vlerësua gjerësisht për lojën e jashtëzakonshme të aktorëve si Al Pacino, Jack Lemmon, Alec Baldwin, Ed Harris dhe Alan Arkin, dhe i siguroi Pacinos një nominim për Oscar dhe një Golden Globe.
Foley ishte i njohur për stilin e tij vizual të errët, atmosferën e dendur dhe qasjen e thellë ndaj karaktereve. Ai vazhdoi të ndërtonte një filmografi mbresëlënëse, duke përfshirë:
“Two Bits” me Al Pacino
“The Chamber”
“The Corrupter” me Chow Yun-Fat dhe Mark Wahlberg
“Perfect Stranger” me Halle Berry dhe Bruce Willis
“Confidence”
Në vitet e fundit, ai u angazhua në projekte më komerciale, duke drejtuar dy vazhdimet e sagës “Fifty Shades of Grey” dhe 12 episode të serialit politik “House of Cards”, duke treguar se mbetej një regjisor në kërkim të intensitetit, qoftë në kinematë e errëta, qoftë në intrigat e Washington-it.
James Foley u dallua për mënyrën si e solli në ekran njeriun në konflikt me veten, me shoqërinë dhe me moralin. Ai nuk i trembej errësirës së karaktereve të tij, por përkundrazi e ndriçonte me mjeshtëri për të nxjerrë në pah dritën e vërtetë të dramës njerëzore.
Ikja e tij lë një boshllëk të ndjeshëm në kinematografinë amerikane, por trashëgimia që lë pas do të jetojë përmes filmave të tij të pavdekshëm dhe ndikimit që pati në gjenerata regjisorësh të rinj.
Prehu në paqe, mjeshtër i tensionit dhe shpirtit njerëzor – James Foley.
