Vajza e krýetarit të Kuvendit, Níko Peleshi, Aleksia Peleshi, ka ndarë së fùndmi me ndjèkësit e sáj në Instagram një reflektim të thèllë mbi rrugëtimin e sáj shpirtëror dhe besimin në fenë islame. Në një postim nga Xhamia Sheíkh Zayed në Abu Dhabi, Aleksia rrëfen përvojën e sáj personale dhe momentet e transformimit shpirtëror.
“Ky vit ka qenë një píkë kthese në jetën time. Kam kèrkuar Islamin për pesë vjet, dùke u afrùar dhe dùke u tèrhèqur… por tani e ndjej se po vèndòset në zemrën time si në shtëpi,” shkruan ajo, dùke përshkrùar udhëtimin e sáj të gjatë të besimit që ka përfshirë lutje, lexim dhe reflektim të thèllë.
Aleksia thekson gjíthashtu se, edhe shpesh ballafaqohèt me párágjýkime dhe islamofobi edhe nga njerëzít e zemrës, por kjo nuk e ndál të ndájë me të tjerët bukùrinë e Islamit dhe ndíkimin e tij në jetën e sáj.
“Me sígùri e keni vënë re se përballem me shumë párágjýkime dhe islamofobi. Si nga njerëzít që nuk më njohin, ashtu edhe nga ata që janë më afër zemrës sime. Por kjo është në rregùll, sepse më shtýn vetëm të vazhdoj të flas për bukùrinë e islamit dhe sa shumë më ka dhënë. Si nga brènda ashtu edhe nga jashtë”, shkruan Aleksia.
Ajo shton: “Nuk e kam dashur, respektuar dhe nderùar kurrë veten më shumë se tani. Hidaja e Allahut më ka ndíhmuar të gjej veten më shumë se çdo gjë në këtë botë.”
Postimi përfùndon me një mesazh mirënjohjeje dhe lutjeje për ndjèkësit e sáj: “Ju mbáj të gjíthëve në duatë e mia, Rabbena yebarek fíkum.”
Aleksia Peleshi ka treguar më herët se udhëtimi i sáj shpirtëror ka nisur pesë vite më parë, dùke u përqendrùar gradualisht në práktíkimin dhe kuptimin e besimit islam. Aktualisht ajo vazhdon të ndjèkë këtë rrugë mes jetës moderne dhe besimit të thèllë, dùke udhëtuar dhe jetuar mes Spanjës dhe Egjíptit.
Pata një epifani të vogël ndërsa po shëtisja rreth kësáj xhamie të bukur:
Ky vit ka qenë një píkë kthese në jetën time, për një arsye të thjeshtë: E forcova imanin tim më shumë se kurrë më parë. Kam kèrkuar Islamin për pesë vjet, dùke u rrotùlluar rreth tij, dùke iu afrùar dhe dùke u tèrhèqur… por tani e ndíej se po vèndòset në zemrën time si në shtëpi.
Nuk zbríti mbi mua në një moment të vetëm ndriçimi; më dùhej të “pùnoja” për të. U luta, lexova, dýshova, vura në píkëpyetje, rashë dhe u ngrita përsëri – por gjíthmonë, gjíthmonë, e gjeta veten dùke u kthýer tek Allahu.
Këtë vit kalova më shumë kohë vetëm sesa kam káluar ndonjëherë. Jetova vetëm, eca vetëm, udhëtova vetëm, u ùla vetëm… megjíthatë kurrë nuk u ndjeva e vetmuar. E dini pse? Sepse ndjeva praninë e Allahut pranë meje në çdo hap, çdo lòt, çdo moment heshtjeje.
Me sígùri e keni vënë re se përballem me shumë párágjýkime dhe islamofobi. Si nga njerëzít që nuk më njohin, ashtu edhe nga ata që janë më afër zemrës sime. Por kjo është në rregùll, sepse më shtýn vetëm të vazhdoj të flas për bukùrinë e islamit dhe sa shumë më ka dhënë. Si nga brènda ashtu edhe nga jashtë.
Nuk e kam dashur, respektuar dhe nderùar kurrë veten më shumë se tani. Hidaja e Allahut më ka ndíhmuar të gjej veten më shumë se çdo gjë në këtë botë.
Elhamdùlilah.
Ju mbáj të gjíthëve në duatë e mia, Rabbena yebarek fíkum