Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, aktualisht i ndodhur në paraburgimin e Durrësit, ka qenë në qendër të një fushate të organizuar nga studiot e tij ligjore, mbështetës të tij në SHBA dhe Britani, si edhe disa media që prej vitesh kanë përfituar nga fondet publike dhe janë akuzuar për lidhje me korrupsionin. Këto media e kanë artikuluar në mënyrë të përsëritur se Veliaj po mbahet në burg “pa akuza”, duke përhapur një narrativë të manipuluar për të ndikuar opinionin publik.
Fillimisht, kjo e ashtuquajtur mbrojtje nisi duke relativizuar hetimet e SPAK-ut si një çështje e lidhur thjesht me bashkëshorten e Veliajt, Ajola Xoxën. U tentua të paraqitej si një histori banale që s’mund të justifikonte arrestimin e tij: një blerje banese, vlera e së cilës u ul artificialisht në deklarime, ndërkohë që po manipulohej opinioni me komente të pavërteta për jetën private të çiftit.
Megjithatë, dokumentet zyrtare të zbardhura nga vendimet gjyqësore, përfshirë ato të Apelit dhe të Gjykatës së Lartë, nuk përmbajnë asnjë përfshirje direkte të Ajola Xoxës në akuza penale. E gjitha çështja është fokusuar te veprimtaria zyrtare e Erion Veliajt si kryetar bashkie, dhe përpjekjet për të ndërtuar një narrativë mbi “sulme familjare” janë pjesë e një strategjie për të viktimizuar atë personalisht dhe për të shmangur vëmendjen nga provat konkrete të korrupsionit dhe abuzimeve.
Sipas vendimeve gjyqësore, Veliaj ndodhet në burg për 13 akuza, që variojnë nga korrupsioni aktiv dhe pasiv, shpërdorimi i detyrës, fshehje pasurie, dhe përpjekje për të ndikuar në dëshmitarë dhe për të penguar drejtësinë. Të gjitha këto janë verifikuar në të gjitha shkallët e gjykatës dhe janë konsideruar të mjaftueshme për mbajtjen e tij në paraburgim.
Narrativa “mbahet në burg pa akuzë” është e rreme dhe përdoret në mënyrë të qëllimshme nga këshilltarë dhe lobistë të tij për të krijuar një iluzion se arrestimi është i padrejtë. Në realitet, edhe pse nuk është ngritur ende akuza zyrtare për gjykim, kjo nuk do të thotë që nuk ekziston një dosje me prova të konsiderueshme ndaj tij. Kjo është një praktikë standarde në procedurat hetimore, ku arrestimi mund të kryhet me urdhër gjykate për të shmangur prishjen e provave ose ndikimin në procesin hetimor.
Strategjia aktuale është e qartë: Të pritet përmbyllja e afatit 6-mujor të hetimit në fund të korrikut dhe më pas, pasi akuza të kalojë në gjykatë, të kërkohet lirimi i Veliajt me arsyetimin se “hetimi ka përfunduar dhe nuk ka më rrezik për prishje provash”. Por, realiteti është më kompleks. Ndaj Veliajt po zhvillohen hetime të tjera paralele, përfshirë bashkëpunëtorët e tij dhe zyrtarë të tjerë të bashkisë, ndaj ekziston ende rreziku i ndërhyrjes dhe manipulimit të procesit nëse ai lirohet.
Provat janë aq të shumta dhe të ndërlidhura, saqë çdo dalje e tij nga burgu përbën një rrezik për integritetin e hetimeve që ende janë në zhvillim. Këtë e dëshmojnë edhe sjelljet e tij brenda paraburgimit, të përgjuara nga autoritetet, ku ka tentuar të ndërtojë skenarë dhe të ndikojë në proceset që e presin.
Prandaj, loja aktuale mediatike dhe politike që po luhet me qëllim lirimin e Erion Veliajt, nuk është gjë tjetër veçse një fushatë presioni mbi SPAK-un dhe drejtësinë, për të krijuar një perceptim fals se ai është viktimë e një padrejtësie, kur në fakt ndaj tij rëndojnë fakte, prova dhe veprime konkrete që kanë cenuar ligjin dhe interesin publik.
Veliaj nuk mbahet në burg nga një “caprice politike”, por sepse drejtësia ka vendosur mbi bazën e ligjit dhe provave. Dhe për sa kohë hetimet e tjera janë në proces, çdo përpjekje për ta liruar do të përbënte një rrezik për drejtësinë dhe transparencën që shoqëria shqiptare më në fund po e kërkon me forcë.