Pavárësisht se Edi Rama demòstroi një fùqí numeríke jashtë normales dùke votuar reformën teritoriale me një shumicë të cilësuar, një gjë është e qartë: ai ka hyrë në vjeshtën e pùshtètit të vet.
Përtej atyre 85 votave që dùket síkur e bëjnë të pathýeshme fùqínë e tij, ka disa detaje që trègòjnë se diçka është krisur në mënyrë të pákthýeshme. Deputetë që deri dje ai i shtýpte si minj apo që e shihnin me ádmírimin e një hèroi të kombit, tani i hèdhin vickla. Ai e ka bërë zakon të ngrihèt afër mesnatës, dùke durùar dhe vezèt dhe ujin, pasi ka nèvojë edhe për votën e tij. Edhe Belinda Balluku që, pas atyre që kanë dalë, ka tùrp të shfaqet në publík, detyrohèt të shkòjë me një këmbë të ngrejë katronin në párlamènt.
Por, shenjat e párá të brerjes së pùshtètit nuk dùken vetëm brènda partisë, që ai vijon ta sùndojë me dorë të çelíktë. Vala e zèmèrimit me deputetët sòcíalistë, që nuk dalin dot më në pazar pa truproja të pa shoqërùar nga thirrjèt “Turp…”, “Haajdutë…” apo gòditjeve simbolíke, tani ka prèkur edhe atë vetë. Si asnjëherë më parë, díkush i gòdet me vezè Mercedesín luksoz, një grup qytetarësh i bllokojnë rrugën për në selinë e Kayos, ndërsa një tubim studentor e bèn të anùllojë inagurimin e vitit të ri shkòllor.
E gjítha kjo fálë një protèste që zgját prèj katër muajsh e që përpos dorëhèqjes së tij, kèrkon as më pak, por dërgimin e tij në bùrg si një krýeministër i korruptuar.
“Revolucioni i flamingove”, të cilit që prèj ditës së parë i kanë páráthënë tkurrjen, ka prodhuar dy efekte të mëdhá. Së pari, ai dùket se i ka dhënë hov SPAK-ut dòsjet e të cilit tashmë e kanë telendisur legjítimitetin e këtij pùshtèti. Për dhënien e tenderave me telefon nga Belinda Balluku, që si ç’po dèl i kanë sendërzuar efektet e tyre me vila në bregdet, nuk mùnd të thuhèt më “ka veprùar pas shpinës së shefit”. Për lídhjen me “shpirt & zèmèr” të Vlora Hysenit me dáshnòrin e verave 33 mijë eùroshe, krýeministri nuk mùnd të lajë duart síkur nuk kishte djeni. Për llahtarinë e vjedhjeve në AKSH, të shoqërùara me rrèmbime personash për të cilat báshkëpùnonte pòlícia, nuk mùnd të zhvishèt nga përgjegjësia kupola e kësáj bande.
Duket síkur një dorë e padùkshme ka trimërùar edhe pròkùrorët specialë të programuar deri më tani si leva kùndèr opozítës, të ndërmárrín veprime deri dje të pa imágjínueshme. A mùndej kush të besonte, pak kohë më parë, që SPAK të tròkiste me urgjèncë në derën e míkut hebre të Ramës, Rony Yeffet, vetëm pas një përgjími të publíkuar nga një ármík i tij i klasit të parë si Arben Ahmetaj dhe të publíkuar në të vetmin TV të opozítës si Syri?
Një imagjínátë e frymëzuar nga teoritë kompotiste do të shíkonte pas rasteve si ky, ose atij të arrèstimit të shefes së shërbimit sekret, një dorë të parterëve të huaj, por edhe pa pasur ákte për këtë, një gjë e tillë është e mjaftë për të dèshmuar se fríka për të gërmuar përreth kopshtit privat të Edi Ramës tani ka rënë.
Efekti i dytë i “Revolucionit të flamingove” është drita katërcipërisht e ndrýshme me të cilën po e sheh Edi Ramën shtýpi ndërkombëtar. Atij tashmë i është bërë zakon të hùmbë toruan, të ngrihèt i nèrvòzuar dhe të lërë përgjysëm intervistat, siç ndòdhi së fùndi me gazetarin Andrew Callaghan të Channel 5. Dhe arsyeja kuptohèt lehtësisht. Sepse ai të cilin për 10 vite e kishin píkturùar me ngjyrat e politíkanit artist atipík, tani po e përshkruajnë si një kapobandë të lídhùr me krímin e organizuar që e ka bërë vendin lavatriçe të páráve të drogës, deri në atë masë sa edhe dhëndèrrin e presidentit të SHBA-së e detyroi të ngátërrohèt me një të dýshuar si narkòtrafíkant.
Të gjítha këto sëbáshkù, nga zarat e partisë së vet që i hèdhin vickla, nga qytetarët që e fishkëlljnë në rrugë, nga pròkùrorët e trimërùar dhe gazetarët ndërkombëtarë që e barabisín me kumbárin, trègòjnë një gjë, se kùrba politíke e Edi Ramës ka prèkur fùndin. Ai mùnd ta ruajë shumicën me 85 vota në kuvend, mùnd të vijojë të miratojë dhùrata për investororët strategjíkë dhe të firmòsë kùlla në mes të parqeve, por tashmë përreth tij ka kapluar atmòsfera e një fùnd regjími.
Natyrisht, një gjë e tillë, as nuk do të thotë se prèj tij do të shpètojmë shumë shpèjt dhe as se ai nuk do të vazhdojë të dhùrojë llokma Shqípërie për ta zgjátur agoninë e vet. Por, për një gjë tashmë janë të qartë të gjíthë: rrëfimi i propagandës së tij tashmë ka mbárùar. Edhe për ata që, për interes, duan ta shíkojnë ende në pùshtèt, fabùla e pastërtisë apo ndërshmërisë së tij është aq e pabesueshme, sa po i përsërite díkujt atë shprèhjen e famshme “të birit të nënës apo të kurvës që si kèrkon dot párátë në xhepin e krýeministrit”, nuk ta kthejnë më të nèrvòzuar, por shpèrthejnë në një gaz të shfrènuar.
LAPSI.AL